
براي يك
جوش،بحراني ترين قسمت ماده پايه،ناحيه اي است كه براي پذيرش فلز جوشكاري به شكل
اتصال،آماده سازي مي شود.اهميت مونتاژ اتصالات قبل از جوشكاري را نمي توان به
اندازه كافي تاكيد كرد.بنابراين آزمون چشمي مونتاژ اتصالات از تقدم بالايي برخوردار
است. مواردي كه قبل از جوشكاري بايد در نظر گرفته شود شامل زير
است: - زاوية شيار
(Groove
angle)
- دهانه ريشه
(Root
opening)
- ترازبندي
اتصال (Joint
alignment)
- پشت
بند (Backing)
- الكترودهاي
مصرفي (Consumable
insert)
- تميز
بودن اتصال (Joint
cleanliness)
- خال
جوش ها (Tack
welds)
- پيش
گرم كردن (Preheat)
هر
كدام از اين فاكتورها رفتار مستقيم روي كيفيت جوش بوجود آمده،دارند.اگر مونتاژ ضعيف
باشد،كيفيت جوش احتمالا زير حد استاندارد خواهد بود.دقت زياد در طول اسمبل كردن يا
سوار كردن اتصال مي تواند تاثير زيادي در بهبود جوشكاري داشته باشد.اغلب آزمايش
اتصال قبل از جوشكاري عیوبی را که در استاندارد محدود شده اند را آشكار مي سازد،البته
اين اشکالات ،محلهايي مي باشند كه در طول مراحل بعدي بدقت مي توان آنها را بررسي
كرد.براي مثال،اگر اتصالي از نوع T (T-joint) براي جوشهاي گوشه اي(Fillet
welds)، شكاف وسيعي از ريشه نشان دهد،اندازه جوش گوشه اي مورد نياز بايد
به نسبت مقدار شكاف ريشه افزوده شود. بنابراين اگر بازرس بداند چنين وضعيتي وجود
دارد،مطابق به آن ،نقشه يا اتصال جوش بايد علامت گذاري شود، و آخرين تعيين اندازه
جوش به درستي شرح داده شود.
حين جوشكاري.
در حين جوشكاري،چندين آيتم وجود دارد كه نياز به كنترل دارد تا نتيجتا جوش
رضايتبخشي حاصل شود.آزمون چشمي اولين متد براي كنترل اين جنبه از ساخت مي باشد.اين
مي تواند ابزار ارزشمندي در كنترل پروسه باشد.بعضي از اين جنبه هاي ساخت كه بايد
كنترل شوند شامل موارد زير مي باشد:
(1) كيفيت
پاس ريشه جوش()weld
root bead
(2) آماده
سازي ريشه اتصال قبل از جوشكاري طرف دوم
(3) پيش
گرمي و دماهاي ميان پاسي
(4) توالي
پاسهاي جوش
(5) لايه
هاي بعدي جهت كيفيت جوش معلوم
(6) تميز
نمودن بين پاسها
(7) پيروي
از پروسيجر كاري همچون ولتاژ،آمپر،ورود حرارت،سرعت.
هر
كدام از اين فاكتورها اگر ناديده گرفته شود سبب بوجود آمدن ناپيوستگي هايي مي شود
كه مي تواند كاهش جدي كيفيت را در بر داشته باشد.
|