با تمام کنترلهای گفته شده در مرحله بازرسی باز هم پس از انجام کار احتمال وجود ناپیوستگیها همچنان وجود دارند اما کدام یک از این ناپیوستگیها برای جوش و قطعه مورد نظر مضر بوده و سبب رد آن میشود .
این موضوع را استانداردهای معتبر جهانی به راحتی دراختیار ما قرار میدهند . که آیا فلان ناپیوستگی سبب رد کار میشود و یا خیر مورد قبول است.
به طور کلی ناپیوستگیهایی غیر قابل قبول هستند که خصوصیات آن از حد مجاز استانداردها فراتر باشد.


انواع ناپیوستگیها :

تخلخل : حبس گاز در هنگام سرد شدن .
آخالها : یا سرباره ها مواد غیر فلزی جامد .
ذوب ناقص : نتیجه تکنیک نادرست جوشکاری .
نفوذ ناقص در اتصال : فلز جوش در اتصال نفوذ نکرده است .
بریدگی کنار جوش : بعلت زیادی جریان جوشکاری صورت میگیرد .
پر نشدگی : عبارت است از فرو رفتگی سطح جوش .
رویهم افتادگی : جوش بیش از حد روی سطح قطعه کار آمده است .
تورق : ناپیوستگی طولی است که در بین لایه های میانی ورق وجود دارد.
ترکها : زمانی این اتفاق میافتد که تنشهای موضعی از مقاومت تسلیم فلز بیشتر شود.
تحدب گرده جوش : که از نام آن معلوم است که چگونه است.

وبسیاری از ناپیوستگیهای دیگر که بنا به نوع و حالات مختلف مواد و روشهای جوش و مواد مصرفی اولیه احتمال بوجود آمدن آنها زیاد است. هر یک از موارد ذکر شده در بالا خود دارای حالات متفاوتی است که در هنگام بازرسی و تست جوش از طریق روشهای مختلف به وجود آنها پی میبریم. از آن جمله میتوان به انواع مختلف ترکها اشاره کرد که شامل ترکهای گرم ترکهای سرد میشود و دارای شکلهای گوناگون بوده ودر حالات مختلف بوجود میآیند. ترکهای طولی ،عرضی،گلویی،چاله جوشی،پنجهای،ریشه ای، و ترکهای موجود در منطقه تحت تاثیر حرارت .بنابر این میبینید که بسته به شرایط چه تعداد ناپیوستگی و در چه تهعاد حالات ممکن است بوجود آید . حال باید گفت که آیا همه این ناپیوستگیها باعث رد قطعه جوشکاری شده میشود یا خیر . پاسخ منفی است جواب این سوال که آیا این قطعه قبول است یا رد را باید با تطابق نوع عیب حجم و مقدار آن و.. . با استاندارد آن عیب بسنجیم ،که آیا میتوان وجود آن عیب را پذیرفت یا آن را رد کرد.